Δ ΧΙΙ. Πρόκειται για μια σκηνή απαράμιλλης τέχνης, που περιλαμβάνει τρεις μορφές και ένα άλογο. Στο μέσον, δίπλα στο άλογο που σκύβει το κεφάλι του με την πλούσια κυματιστή χαίτη ανάμεσα στα μπροστινά του σκέλη, ένας νέος άνδρας (23) στέκεται σχεδόν κατενώπιον. Στηρίζεται στο δεξί σκέλος έχοντας στα πλάγια το αριστερό σε μιαν άνετη στάση. Φοράει κοντό χιτώνα με κόλπο, διπλά ζωσμένο και χλαμύδα που πέφτει από την πλάτη και τυλίγεται στον αριστερό πήχη. Υψώνει το δεξί του χέρι σαν να δίνει κάποιο παράγγελμα, ενώ με το αριστερό κρατάει ραβδί (μαστίγιο), του οποίου οι πρόσθετες άκρες θα στερεώνονταν στις οπές του μηρού και του βραχίονα της μορφής. Η μορφή αυτή ταυτίστηκε από διάφορους μελετητές ως τελετάρχης, ως κήρυκας, ή ως Ερμής και θεωρήθηκε το πρότυπο απεικόνισης του θεού. Δεξιά στέκει ένας μικρός υπηρέτης (24) με το ιμάτιο του κυρίου του ριγμένο στον αριστερό του ώμο, ενώ κρατάει με το δεξί χέρι κάποιο αντικείμενο, ίσως στλεγγίδα.

Αριστερά ένας άλλος νέος (22) με ωραία ανατομική διάπλαση, φορώντας χλαμύδα, εικονίζεται κατενώπιον να στηρίζεται στο αριστερό του πόδι έχοντας άνετο στα πλάγια το δεξί. Σκύβει το κεφάλι ελαφρά στραμμένο προς τα δεξιά και κοιτάζει κάποιο αντικείμενο (ίσως στλεγγίδα) που κρατάει με το προτεταμένο δεξί του χέρι πάνω από το αριστερό.